Fyrsta vinnuvikan

Á mánudaginn mætti ég svo til vinnu og hitti þá yfirmanninn minn, Dr.Fu í fyrsta skipti. Hann er lítill frekar krúttulegur kínverji sem borsir rosa mikið og kinnkar kolli en hann er frá meginlandinu, svo hann talar ekki Cantonese eins og þau gera hérna heldur Mandarin sem er mest talaða mállýskan í Kína og opinbera tungumálið þeirra. Við hittumst og ræddum hvað ég ætti að gera í sumar. Í byrjun vildi hann vita hvort að ég ætti að gera lokaverkefni fyrir B.Sc eða skila inn skýrslu til skólans míns því ef svo væri mætti ég einfaldlega vinna í lokaverkefninu mínu svo lengi sem það tengdist "Integrated Product and Process Design Paradigm for Automotive Metal Components Forming" Eftir að ég sagði honum að ég væri hérna á mínum eigin vegum en ekki HÍ þá ákváðum við að ég skyldi byrja á því að læra á forritið DEFORM sem er hermiforrit fyrir mótun málm hluta.
Við fórum því næst á tilraunastofuna sem ég verð að vinna á, það er önnur skrifstofan mín. Þar eru þrír aðrir með aðstöðu, veit reyndar ekki alveg hvað þeir eru að gera þar sem mér skilst að þeir séu allir búnir að ljúka doktorsgráðunum sínum, en þeir eru allavega allir frekar hlédrægir og niðursoknir í vinnuna sína allan daginn. Ég eyddi því fyrsta deginum mínum í að fara í gegnum tutorials fyrir forritið og hitta hina skiptinemana í hádegismat.
Fólkið hérna vinnur á allt öðrum tímum en við erum vön. Þau mæta milli 9 og 10:30 í vinnuna, taka eins og hálfs tíma hádegismat, og oft aðra pásu til að fara í badminton, svo vinna þau til 8-10 á kvöldin. Ég er ekki alveg búin að finna út hvenær fjölskyldur hittast eða hvort að það sé nokkurn tíman eldaður kvöldmatur á venjulegum heimilum hérna á virkum dögum. Svona vinnudagur gefur ekki mikin tíma afgangs í fjölskyldu, vini né áhugamál. Þarf að kynna mér það betur.



Já og ef þau verða þreytt í vinnunni þá draga þau bara upp koddan sinn og leggjast fram á borðið! Það virðist vera viðurkennt hérna að þetta þyki alveg eðlilegt því að yfirmaðurinn vekur þau ekki ef hann kemur inn, hann einfaldlega læðist um og passar sig að vekja ekki þá sem sofa!

Á þriðjudaginn kom svo einn af doktorsnemum Dr.Fu að hjálpa mér með hermunarforritið. Eftir að hafa smellt inn nauðsynlegum gögnum og upplýsingum ýtti hann á KEYRA og sagði mér svo að svona keyrsla tæki frá 3 tímum upp í 12 tíma svo ég gæti alveg eins farið heim þennan daginn! Já og klukkan var rétt rúmlega 1...

Hérna í Hong Kong ganga reglulega yfir hitabeltisstormar eða fellibylir. Þeir eru því með númerakerfi til að vara almenning við þegar fellibylur nálgast:

1 fellibylur í 800km fjarlægð
3 sterkur vindur sem líklegur er til að aukast á næstu 12 tímum
8 fellibylur er líklegur í að fara yfir Hong Kong og að vindhraði hans sé 20-35m/s
9 að vindhraðinn eigi eftir að aukast töluvert
10 fellibylsvindur með vindhraða 35-65m/s



Á mánudaginn var búið að setja upp skilti með 1 út um allt og þegar við fórum heim úr vinnunni á þriðjudaginn var það komið í 3. Svo á miðvikudagsmorguninn var búið að gefa út fellibyls viðvörun, númer 8, en það þýðir að allir eiga að halda sig heima og þurfa ekki að fara í vinnuna og almennings samgöngur eru lágmarki. Við héldum okkur því heima um morgunin og nutum þess að mega sofa út. Upp úr hádegi var búið að breyta merkinu í 3 þar sem fellibylurinn Fengsen ákvað að sleppa því að fara yfir Hong Kong um 20km frá stöndinni og beygja heldur upp og skella sér til Kína. Yfirmaðurinn minn hringdi um 12 og sagði mér að vera bara heima í dag, það væri of hættulegt fyrir mig að fara út í vindinn (sem var á þeim tímapunkti um 12 m/s = smá vindur) Mér fannst það bara nokkuð skondið að í 100km fjarlægð var fellibylur með vindhraða 25m/s í miðjunni, sem er nú ekki svo svakalegt, að það væri of hættulegt þetta langt frá honum fyrir mig að labba í vinnuna. Já og það besta er að frá campusnum get ég labbað á nokkurs konar "skywalk" eða gangstétt sem er fyrir ofan umferðina alla leiðina í skólan og það er yfirbyggt. Svo þótt það sé rignin þarf ég ekki regnhlíf til að komast í vinnuna sem er um 15 min labb. Ég hélt mig annars bara heima þann daginn aðalega af því að allir aðrir voru í vinnunni.

Annars er myndavél frá Canon er komin í hús og nú tekur við törn af fjölda mynda hjá mér til að deila því hvernig ég er að upplifa þessa stóru, skrítnu en skemmtilegu borg.

Já og það heldur áfram að fjölga í hópnum okkar. Stelpa frá Köben og önnur frá Mexico eru komnar ásamt tveimur strákum, annar frá Austurríki en hinn frá Grikklandi og við búumst við 3 í viðbót um helgina. Við förum því örtstækkandi og leggjum nú á ráðin um að taka yfir eins og eitt félagsherbergi eða svo. Það ætti reyndar ekki að vera vandamál þar sem lang flestir nemendurnir eru fluttir aftur heim yfir sumarið...

Helgin

Á sunnudaginn fór IAESTE hópurinn yfir til Lantau eyju, en hún tilheyrir Hong Kong og MTR-inn (Mass Transit Railway=Metro) gengur þangað, til þess að fara á kayak og í fjallgöngu. Ja þar sem ég áttaði mig ekki á því að það væru fjöll í Hong Kong áður en ég kom hingað, þá urðu gönguskórnir mínir eftir heima. Ég hugsa að ég haldi mig við að kynna mér hæðir og hóla Hong Kong sem aðgengileg eru með lestum, stætó, kláfum eða rúllustigum (án gríns, það er í alvörunni rúllustigi upp eina hæðina). Að fara á kayak og skoða litlar eyjar og skrítin sker í kringum Lantau hljómaði hins vegar afar vel. Ég lagði því af stað með bíkiní, handklæði, sólaráburð, vatn og base tanið frá því í Tælandi (og það átti sko eftir koma sér vel).

Við fórum af stað AFAR snemma á sunnudagsmorgni, kl 8, en samt var fjöldi fólks í MRT lestinum... það er einfaldlega fólk allstaðar alltaf. Svo eftir að hafa tekið 3 MTR lestir, strætisvagn og labbað smá komum við að lítilli stönd og það kom fljótlega í ljós að strendur Lantau eru heldur skítugar og sjórinn gruggugur. Eðal Hong Kong bókin sem ég fjárfesti í um daginn sagði að það væri allt saman flugvellinum að kenna, (eða svo segja heimamenn) þar sem hann mengi svo mikið og er í næsta nágreni. Ég er reyndar ekki alveg búin að átta mig á því hvernig þeir réttlæta það að kenna flugvellinum um flöskurnar og ruslið sem flaut um í sjónum og út um allt á stöndum skerjanna í kring. Hummm kannski menga þær öðruvísi hérna megin á hnettinum...

Þetta var alveg frábær dagur, það var glampandi sól en örlítil gola sem gerði hitan bærilega, eða svona næstum því. Við sigldum hringinn í kringum tvær eyjar/sker og fundum svo litla eyðieyju með smá stönd á, en þar fórum við í land eftir ca 3 tíma á sjónum. Á þeim tímpunkti voru Írarnir tveir orðnir nokkuð rauðir svo þriðja laginu af sólaráburði var smellt á, ég hélt mig við SPF 15 en þau fóru í 50 og í síðerma boli og síðbuxur á meðan við hin héldum okkur við bíkiní og sundskýlur. Við borðuðum svo hádegismat á ströndinni og skemmtum okkur við að elta litla hrædda krabba um störndina. Við rérum til baka eftir um klukkustundar stopp, og minn kayak vann að sjálfsögðu keppnina um hvaða bátur kæmist fyrstur í land. Hefur kannski eitthvað með það að gera að ég var á eina þriggja manna kayakinum en ég hef ákveðið að horfa fram hjá þeirri staðreynd. Hópurinn fór svo saman út að borða um kvöldið en á þeim tímapunkti voru Írarnir búnir að breytast í karfa og bæði orðin fagur rauð á litin. Hálf japanska / smá írska / smá þýska eða einfaldlega ameríska stelpan var líka orðin pínu rauð en ég hafði það fínt, enda húðin mín búin að vera í ströngum æfingabúðum í Tælandi að venjast sólinni. Hópurinn hefur því komist að þeirri niðurstöðu í sameiningu að það sé allt saman írska-geninu að kenna að fólk sólbrennur.

Við erum 9 skiptinemar eða interns hérna á vegum IAESTE eins og stendur, eða við erum 9 sem erum búin að finna hvert annað. Aldrei að vita það gætu fleiri leynst á einhverjum af þeim 25 hæðum sem stúdentagarðarnir hérna hafa. Það er stelpa og strákur frá Bandaríkjunum, stelpa frá Írlandi, en hún er herbergisfélaginn minn, og strákur frá Norður-Írlandi, svo er grísk stelpa og önnur finnsk í næsta herbergi við okkur, strákur frá Austurríki og sá síðasti er frá Þýskalandi. Annars skilst okkur að það eigi að vera í heildina um 20 interns hérna svo það á eftir að fjölga nokkuð. Við náum líka flest rosa vel saman og erum á svipuðum aldri, '84-'87 og í svipuðu námi það er frá arkitektúr yfir í verkfræði yfir í efnafræði og loks lyfjafræði. Ég er allavega nokkuð bjartsýn um að þetta eigi bara eftir að ganga vel fyrir sig og við að skemmta okkur konunglega.

Reykjavík, London, Hong Kong og Macau á 48 tímum....

Á 48 tímum tókst mér að fara á útgáfutónleika Hraun, sem voru geggjaðir, hitta Andreas eldhressan kl 5 að morgni á leiðinni til Keflavíkur (meðan ég man, takk æðislega fyrir farið), röllta um London í 9 tíma, sofa í 11 tíma af 12 í flugvélinni, fara á pöbbarölt með írska herbergisfélaganum mínum og fara yfir til Macau.


Macau er eyja og smá landsvæði í klst siglingu frá Hong Kong sem líkt og Hong Kong er "Special Administrative Region" en það er eini staðurinn í Kína þar sem fjárhættuspil eru lögleg. Þess vegna er helgmingur húsana háglansandi, gull og silfur-lituð og alveg hreint ótrúleg í laginu ( held að takmarkið sé að vera með mest áberandi bygginguna) og hinn helmingurinn massíf, risavaxin, skítug háhýsi með litlum gluggum og ótrúlegum fjölda pínulítilla íbúða. Þarna býr heimafólkið.
Eyjan er ótrúlega skemmtileg að því leiti að það var portúgölsk nýlenda áður fyrr og það er fjöldinn allur af húsum og kirkjum sem passa engan veginn inn, af því að þetta er í miðri Asíu. Og svo eru líka hús sem blanda saman portúgölskum og kínverskum áhrifum... mér fannst þau ansi skondin. Verst að ég er ekki búin að kaupa mér myndavél, annars gæti ég smellti inn nokkrum mjög góðum....

Ég fór og skoðaði rústir af frægri kirkju á Macau, skoðaði safnið þeirra, virkji uppi í fjöllunum og stóran garð, svo þetta var nokkuð góð dags heimsókn. Eina ástæðan fyrir því að ég fór yfir til Macau er sú að þeir sem vilja vinna í Hong Kong þurfa að hafa vinnu vísa en það var ekki nægur tími til að senda það heim til Íslands áður en ég kom, svo ég kom inn í landið sem ferðamaður og þurfti því að fara aftur út úr því til að virkja vinnu-vísað mitt.


Á föstudaginn mætti ég inn til vinnu, en yfirmaðurinn minn er í frí þar til á mánudaginn, svo mér voru afhentir lyklar að skrifstofunni sem ég vinn í. Hún er vægast sagt skrautleg. VRII er í mjög góðu ástandi miðað við hana!!! Það er eiginlega bara hæðin sem ég vinn á sem er pínu svakaleg, því allar byggingarnar erum lýta mjög vel út utan frá. Og hæðin sem kennararnir eru með sínarskrifstofum erum mjög fínar, en þar sem nemendurnir vinna eru ekki eins fínar. Sem dæmi þá er teppi á gólfinu og ef að teppið er orðið hálf eytt eða komið gat á það, þá laga þeir það bara með því að klippa út ferhyrningslaga bút og smella ofan á. Nema bútarnir snúa ekkert endilega allir í sömu átt, heldur minnir þetta frekar á límlistaverk eftir 3 ára leikskólakrakka.

Þar sem yfirmaðurinn minn var ekki við, veit ég ekki alveg hvað ég er að fara gera og hafði engin verkefni á föstudaginn, svo prófessorinn sem fór með mig að skoða skrifstofurnar kom mér bókstaflega fyrir á bókasafninu og sagði mér að finna mér eitthvað að gera þar framm á hádegi og svo mætti ég bara fara.
Ég eyddi því seinni part dagsins í að röllt um algjörlega áttalaus um Hong Kong eyju, eða til kl 4 þegar ég hætti að vera þrjósk og stollt og halda að ég gæti fundið út úr þessu sjálf, svo ég spurði til vegar um bókabúð, en þar keypti ég stærstu og þykkustu bókina um Hong Kong. Svo hér eftir ætti ég að vita hvað snýr upp og niður og hvað er mest spennandi að sjá í hverju hverfi fyrir sig, ásamt ýmsum skemmtilegum staðreyndum. Hér er ein sem ég vissi ekki...

- Helsti misskilningur hjá fólki sem ekki hefur komið til Hong Kong eða er að koma í fyrsta skipti er að halda að landið sé bara borg, en um 80% landsvæðis Hong Kong er óbyggt landsvæði með plöntum og trjám og villtu dýralífi! -

Um kvöldið fór hópur af IAESTE krökkum út að borða og á kráarröllt um Kowloon, sá hluti Hong Kong sem ég bý í, í tilefni þess að Daniel átti afmæli, en hann kemur frá Norður-Írlandi. Við skemmtum okkur konunglega en komumst að þeirri miður skemmtilegu staðreynd að lítill flösku bjór á bar kostar um 600kr! Sem er frekar sjokkerandi þar sem það er hægt að fá mjög fínan kvöldmat fyrir 250-320kr, og það er ekki einu sinni það ódýrasta, hef ekki lagt í 50-150kr klassan ennþá.

Jæja læt þetta nægja í bili.

Sunna, sem er ekki lengur týnd í Hong Kong